Niektóre rośliny, takie jak liście morwy białej, liść kozieradki, cynamon, berberys czy liść laurowy, były badane pod kątem wpływu na metabolizm glukozy i funkcjonowanie układu krążenia u osób z cukrzycą. Mieszanki tych roślin zawierają polifenole, flawonoidy i alkaloidy, które wpływają na enzymy wątrobowe regulujące wytwarzanie glukozy oraz na wrażliwość tkanek na insulinę.
Substancje bioaktywne obecne w mieszankach ziołowych wykazują działanie antyoksydacyjne i przeciwzapalne, co może ograniczać uszkodzenia naczyń krwionośnych i stres oksydacyjny w mikrokrążeniu, które są kluczowe w patofizjologii cukrzycy.
Badania laboratoryjne pokazują, że wieloskładnikowe mieszanki roślinne mogą wpływać na absorpcję glukozy w jelitach, metabolizm w wątrobie oraz wykorzystanie glukozy w tkankach obwodowych. Analiza tych mechanizmów pozwala lepiej zrozumieć potencjalny biologiczny wpływ roślin na gospodarkę węglowodanową, bez odwoływania się do konkretnych dawek czy schematów leczenia.
Z punktu widzenia współczesnej medycyny, mieszanki ziołowe stanowią przedmiot badań nad substancjami bioaktywnymi wspierającymi homeostazę glikemiczną i funkcję naczyń, bez deklarowania efektu terapeutycznego.